ఏడ్చుటకు ఒక కాలము, నాట్యమాడుటకు ఒక కాలము

ముగింపుకు మరియు ఆరంభానికి మధ్య

మనం ఇప్పుడే తోరా యొక్క చివరి మాటలు విన్నాం. మోషే కొండ ఎక్కాడు, హషేమ్ అతనికి దేశాన్ని చూపించాడు, మరియు అతడు మరణించాడు. ఐదు గ్రంథాలు ముగిశాయి.

మరియు ఇప్పుడే, నా వెనుక, గ్రంథపు చుట్ట తిరిగి బెరేషీత్ వరకు చుట్టబడుతోంది. మనం వెంటనే మళ్లీ ప్రారంభిస్తాం, ఎందుకంటే తోరాను ముగించినందుకు మనం సంతోషించామని ఎవరూ అనకూడదు. మనం ముగించలేదు.

ఈ క్షణానికి కొహెలెత్ కంటే మంచి గ్రంథం లేదు.

ఈ షబ్బాత్ యొక్క గ్రంథం

కొహెలెత్ (ప్రసంగి) సుక్కోత్ షబ్బాత్ రోజున చదవబడుతుంది, మరియు ఈ సంవత్సరం ఆ షబ్బాత్ ఈ రోజే. దానిని బిగ్గరగా చదవము, కాబట్టి దానిని అధ్యయనం చేద్దాం. అంత్యదినముల గురించి మనం అడిగిన దాదాపు ప్రతి ప్రశ్నను ఈ చిన్న గ్రంథం అడుగుతుంది.

“దావీదు కుమారుడును యెరూషలేములో రాజునైయుండిన ప్రసంగి పలికిన మాటలు. వ్యర్థము వ్యర్థము అని ప్రసంగి చెప్పుచున్నాడు, వ్యర్థము వ్యర్థము సమస్తము వ్యర్థము” (ప్రసంగి 1:1–2).

ఇవి రాజైన షలోమో (సొలొమోను) మాటలని సంప్రదాయం చెబుతుంది, ఒక్క సంవత్సరంలోనే “ఆరువందల అరువది యారు మణుగుల బంగారము” పొందిన రాజు (1 రాజులు 10:14). అతనికి అన్నీ ఉన్నాయి, మరియు చివరికి వాటన్నిటిపై అతడు ఒకే మాట వ్రాశాడు: హెవెల్.

హెవెల్ అంటే నిజానికి “వ్యర్థము” కాదు. దాని అర్థం ఆవిరి, చలి ఉదయాన నోటి నుండి వచ్చే శ్వాస. మీరు దానిని చూస్తారు, ఆ తర్వాత అది మాయమవుతుంది. అందుకే కొహెలెత్ సుక్కోత్‌కు చెందుతుంది. ఏడు రోజులు మనం ఆకుల పైకప్పు ఉన్న గుడిసెలో నివసించి, కొహెలెత్ మాటలతో బోధించేదానిని మన శరీరాలతో నేర్చుకున్నాం: ఈ లోకంలో ప్రతిదీ తాత్కాలికమే.

కాబట్టి ఈ రోజు, ఎనిమిదవ దినాన, మనం అడుగుతున్నాం: ఏది నిలిచి ఉంటుంది?

ఏడ్చుటకు ఒక కాలము, నాట్యమాడుటకు ఒక కాలము

“ప్రతిదానికి సమయము కలదు, ఆకాశము క్రింద ప్రతి ప్రయత్నమునకు సమయము కలదు… ఏడ్చుటకు నవ్వుటకు, దుఃఖించుటకు నాట్యమాడుటకు” (ప్రసంగి 3:1, 4).

ఈ ఉదయం మనం తోరాతో నాట్యమాడాం. కానీ కొహెలెత్ ఇలా కూడా అంటాడు: “విందు జరుగుచున్న యింటికి పోవుటకంటె ప్రలాపించుచుండు వారి యింటికి పోవుట మేలు” (ప్రసంగి 7:2). కాబట్టి మన అత్యంత సంతోషకరమైన దినాన కూడా, ఒక క్షణం దుఃఖ గృహాన్ని సందర్శిద్దాం. ఏఖాను తెరుద్దాం.

“జనభరితమైన పట్టణము ఎట్లు ఏకాకియై కూర్చుండెను!… దాని విటకాండ్రందరిలో దానిని ఓదార్చువాడొకడును లేడు” (విలాపవాక్యములు 1:1–2). మరియు ఏమి పోయిందో యిర్మీయా మనకు చెబుతాడు: “ఆయన తన గుడారమును [సుక్కో] బలాత్కారముగా తీసివేసెను… సీయోనులో పండుగలను విశ్రాంతిదినములను హషేమ్ మరపునకు తెచ్చెను” (విలాపవాక్యములు 2:6).

హషేమ్ సుక్కా కూలద్రోయబడింది. పండుగలు, షబ్బాతులు మరచిపోబడ్డాయి. ఈ రోజు ఒకేసారి సుక్కా దినం, పండుగ దినం మరియు షబ్బాత్. ఏఖా దేని కొరకు దుఃఖిస్తుందో, అదంతా మన చేతుల్లో ఉంది. మరియు ఈ ఎనిమిదవ దినాన రాజు ఏమి అంటాడో రాషీ మనకు చెబుతాడు: “నా కుమారులారా, దయచేసి, ఇంకొక్క దినము నాతో ఉండండి. మీ వీడ్కోలు నాకు కష్టముగా ఉన్నది” (లేవీయకాండము 23:36 పై రాషీ). ఏఖా వీడ్కోలు యొక్క శబ్దం. షెమినీ అత్సెరెత్ అంటే తండ్రి “ఉండండి” అని చెప్పడం.

ఇప్పుడు కొహెలెత్ మాట వినండి: “బాధింపబడువారి కన్నీళ్లను చూచితిని; వారిని ఆదరించువాడెవడును లేడు” (ప్రసంగి 4:1). ఏన్ లాహెమ్ మెనాఖేమ్, “వారిని ఆదరించువాడు లేడు.” ఇది ఏఖా యొక్క అదే మొర: ఏన్ లాహ్ మెనాఖేమ్, “దానిని ఓదార్చువాడు లేడు.” ఆ మాటలో జ్ఞానులు ఒక పేరును విన్నారు:

మషియాఖ్ పేరు ఏమిటి?… కొందరు అంటారు: మెనాఖేమ్ అతని పేరు, ఎందుకంటే ఇలా వ్రాయబడియున్నది: “నా ప్రాణమును తెప్పరిల్లజేయు ఆదరణకర్త [మెనాఖేమ్] నాకు దూరమాయెను.” (సన్హెడ్రిన్ 98బి, విలాపవాక్యములు 1:16 పై)

కొహెలెత్ ఆదరించువాడు లేని కన్నీళ్లను చూశాడు. ఏఖా దూరంగా ఉన్న ఆదరణకర్త కొరకు మొరపెట్టింది. ప్రకటన ఆ కథ ముగింపును మనకు చూపిస్తుంది: “ఎలోహీమ్ వారి కన్నుల ప్రతి బాష్పబిందువును తుడిచివేయును; మరణమిక ఉండదు, దుఃఖమైనను ఏడ్పయినను వేదనయైనను ఇక ఉండదు” (ప్రకటన 21:4).

సూర్యుని క్రింద

ఇరువది తొమ్మిది సార్లు కొహెలెత్ “సూర్యుని క్రింద” అంటాడు. ఇది ఈ లోకానికి అతడు పెట్టిన పేరు, ఇక్కడ ప్రతిదీ ఉదయించి, అస్తమించి, గతించిపోతుంది: “సూర్యుని క్రింద నరులు పడుచున్న పాటు అంతటివలన వారికేమి లాభము కలుగుచున్నది?” (ప్రసంగి 1:3).

జ్ఞానులు ఇలా జవాబిచ్చారు:

సూర్యుని క్రింద అతనికి లాభము లేదు. కాని సూర్యునికి ముందు, అతనికి లాభము ఉన్నది. (షబ్బాత్ 30బి)

సూర్యునికి ముందు ఏది ఉంది? తోరా. సూర్యుని క్రింద చేసే శ్రమ ఆవిరివలె గతించిపోతుంది. తోరా శాశ్వతంగా నిలుస్తుంది.

ఇప్పుడు బైబిలు ఎలా ముగుస్తుందో చూడండి. నూతన యెరూషలేముకు “ప్రకాశించుటకు సూర్యుడైనను… అక్కరలేదు; ఎలోహీమ్ మహిమయే దానిని ప్రకాశింపజేయుచున్నది” (ప్రకటన 21:23). యెషయా కూడా దానిని చూశాడు: “హషేమ్ నీకు నిత్యమైన వెలుగుగా నుండును… నీ దుఃఖదినములు సమాప్తములగును” (యెషయా 60:19–20). కొహెలెత్ సూర్యుని క్రింద జీవితాన్ని వర్ణిస్తాడు. రాబోయే లోకం (ఓలమ్ హబా) సూర్యునికి అతీతమైన లోకం, అక్కడ దుఃఖదినాలు ముగుస్తాయి. ఇదే ఏఖాకు జవాబు.

సూర్యుని క్రింద నూతనమైనది ఏదియు లేదా?

“ముందు ఉండినదే ఇక ఉండబోవునది… సూర్యుని క్రింద నూతనమైనది ఏదియు లేదు” (ప్రసంగి 1:9).

ఇది ప్రవచనానికి ఒక తాళపుచెవి: అది ఒకసారి నెరవేరుతుంది, ఆ తర్వాత మళ్లీ ప్రతిధ్వనిస్తుంది, అంతియోకస్ నుండి రోమ్ వరకు, అంతము వరకు. కొహెలెత్ ఈ వలయాన్ని సూర్యునితో మరియు నదులతో చిత్రిస్తాడు: “నదులన్నియు సముద్రములో పడును, అయినను సముద్రము నిండదు; నదులు ఎక్కడనుండి పారివచ్చునో అక్కడికే అవి తిరిగి పోవును” (ప్రసంగి 1:7).

గ్రంథపు చుట్టను చూడండి. అది కూడా తాను ఆరంభమైన చోటికే తిరిగి వెళ్తోంది. కానీ ఇది ఖాళీ వలయం కాదు. గత సంవత్సరం ఉన్న మనుషులం ఇప్పుడు కాదు. గ్రంథపు చుట్ట బెరేషీత్‌కు తిరిగి వచ్చిన ప్రతిసారీ, మనం కొంచెం పైకి ఎక్కాం. చరిత్ర ఒక వలయం కాదు; అది పైకి ఎక్కే సర్పిలం (మెలిక).

మరియు ఆ వలయం శాశ్వతంగా కొనసాగదు. చేతి సహాయము లేక తీయబడిన ఒక రాయి ఈ లోక రాజ్యాలను ముక్కలు చేయడాన్ని దానియేలు చూశాడు, మరియు “పరలోకమందున్న ఎలోహీమ్ ఒక రాజ్యము స్థాపించును; దానికెన్నటికిని నాశనము కలుగదు” (దానియేలు 2:44). ప్రకటన చివరిలో, సింహాసనాసీనుడైనవాడు కొహెలెత్ ఎన్నడూ చెప్పలేనిది చెబుతాడు: “ఇదిగో సమస్తమును నూతనమైనవిగా చేయుచున్నాను” (ప్రకటన 21:5).

చాలా మంది క్రైస్తవులు భూమి కాల్చివేయబడి పారవేయబడుతుందని ఊహిస్తారు. కానీ కొహెలెత్ అంటాడు: “భూమియొకటే యెల్లప్పుడును నిలుచునది” (1:4). హషేమ్ తన సృష్టిని నూతనపరుస్తాడు (యెషయా 65:17), మరియు నూతన యెరూషలేము దిగివస్తుంది: “ఇదిగో ఎలోహీమ్ నివాసము మనుష్యులతో కూడ ఉన్నది” (ప్రకటన 21:3). ఏఖాలో కూలద్రోయబడిన సుక్కా మళ్లీ నిలుస్తుంది.

సూర్యుని క్రింద నూతనమైనది ఏదియు లేదు. కానీ హషేమ్ సూర్యుని క్రింద లేడు.

కాలము ఎవరికి తెలుసు?

“దేని కాలమందు అది చక్కగా నుండునట్లు సమస్తమును ఆయన నియమించియున్నాడు; ఆయన నిత్యత్వజ్ఞానమును నరుల హృదయమందుంచియున్నాడు; అయినను ఎలోహీమ్ ఆదినుండి అంతమువరకు చేయుచున్న క్రియలను ఎవరును తెలిసికొనజాలరు” (ప్రసంగి 3:11).

దానియేలుకు ఇలా చెప్పబడింది: “ఈ సంగతులు అంత్యకాలము వరకు మరుగుచేయబడి ముద్రింపబడియున్నవి” (దానియేలు 12:9), మరియు యేషువా ఇలా అన్నాడు: “కాలములను సమయములను తెలిసికొనుట మీ పని కాదు” (అపొస్తలుల కార్యములు 1:7). అందుకే మనం ఎప్పుడూ తేదీలు నిర్ణయించము.

కానీ ఆ వచనంలోని హీబ్రూ మాట హా’ఓలామ్, దీని అర్థం “లోకము” మరియు “నిత్యత్వము” కూడా. హషేమ్ మన హృదయాలలో నిత్యత్వాన్ని ఉంచాడు. మనం అంతాన్ని చూడలేము, కానీ దాని కొరకు ఆశపడేలా మనం సృష్టించబడ్డాం.

మరియు మనం ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు, ప్రతి తరం అడిగే ప్రశ్ననే అడుగుతాం: ఎంతకాలము? “దుష్క్రియకు తగిన శిక్ష శీఘ్రముగా కలుగకపోవుట చూచి నరులు భయము విడిచి హృదయపూర్వకముగా దుష్క్రియలు చేయుదురు” (ప్రసంగి 8:11). ప్రకటనలోని హతసాక్షులు మొరపెడతారు: “నాథా, యెందాక?” (ప్రకటన 6:10). కొహెలెత్ విశ్వాసంతో జవాబిస్తాడు: “ఎలోహీమ్‌కు భయపడువారు క్షేమముగా నుందురని నేనెరుగుదును” (ప్రసంగి 8:12).

ధూళి మరియు ఆత్మ

“నరుల ఆత్మ పైకెక్కిపోవునేమో… యెవరికి తెలియును?” (ప్రసంగి 3:21).

చాలా మంది క్రైస్తవులు ఆత్మ నేరుగా పరలోకానికి వెళ్తుందని అంటారు; అడ్వెంటిస్టులు “చచ్చినవారు ఏమియు ఎరుగరు” (9:5) అనే వచనం ఆధారంగా “ఆత్మ నిద్ర” బోధిస్తారు. మన జ్ఞానులు కూడా భిన్నంగా చెబుతారు: రంబామ్ రాబోయే లోకాన్ని ఆత్మల లోకంగా చూస్తాడు; రంబాన్ పునరుత్థానం తర్వాత శరీరం మరియు ఆత్మ కలిసి ఉండే లోకంగా చూస్తాడు.

కొహెలెత్ మార్గం చూపిస్తాడు: “మన్నయినది వెనుకటివలె మంటికే తిరిగి పోవును; ఆత్మ దాని దయచేసిన ఎలోహీమ్ యొద్దకు మరల పోవును” (ప్రసంగి 12:7). మరియు ధూళి వారిని పట్టి ఉంచదని దానియేలు జోడిస్తాడు: “సమాధులలో నిద్రించు అనేకులు మేలుకొందురు; కొందరు నిత్యజీవము అనుభవించుటకు” (దానియేలు 12:2). కాబట్టి ప్రతి అభిప్రాయంలో సత్యంలో కొంత భాగం ఉంది. శరీరం నిద్రిస్తుంది, ఆత్మ తన సృష్టికర్త వద్దకు తిరిగి వెళ్తుంది, మరియు పునరుత్థానంలో ఆ రెండూ రాబోయే లోకం కొరకు మళ్లీ ఏకమవుతాయి.

కొహెలెత్ చివరి కావ్యం ఆలస్యం చేయవద్దని మనలను హెచ్చరిస్తుంది: “నీ సృష్టికర్తను స్మరణకు తెచ్చుకొనుము… తేజస్సునకు సూర్యచంద్ర నక్షత్రములకు చీకటి కమ్మకముందే” (ప్రసంగి 12:1–2). జ్ఞానులు దీనిని వృద్ధాప్యంగా చదువుతారు; యేషువా అంత్యదినముల కొరకు అదే చిత్రాన్ని ఉపయోగించాడు (మత్తయి 24:29). రెండూ సత్యమే. అందుకే జ్ఞానులు బోధించారు: “నీ మరణానికి ఒక్క దినము ముందు పశ్చాత్తాపపడుము,” అంటే ప్రతి దినం, మరియు వారు కొహెలెత్‌ను ఉదహరించారు: “ఎల్లప్పుడును తెల్లని వస్త్రములు ధరించుకొనుము” (షబ్బాత్ 153ఎ, ప్రసంగి 9:8 పై). ప్రకటనలో, విశ్వాసులు “తెల్లని వస్త్రములు ధరించుకొని” సింహాసనము ఎదుట నిలుస్తారు (ప్రకటన 7:9).

సంగతి యొక్క ముగింపు

జ్ఞానులు ఒకప్పుడు కొహెలెత్‌ను దాచివేయాలనుకున్నారు. ఎందుకు దాచలేదు?

ఎందుకంటే దాని ఆరంభము తోరా మాటలు, దాని ముగింపు తోరా మాటలు. (షబ్బాత్ 30బి)

ఇదిగో దాని ముగింపు: “ఎలోహీమ్ యందు భయభక్తులు కలిగి యుండి ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనవలెను; మానవకోటికి ఇదియే విధి. ఎలోహీమ్ ప్రతిక్రియను తీర్పులోనికి తెచ్చును” (ప్రసంగి 12:13–14).

ఇది దానియేలు మరియు ప్రకటనల ముగింపు కూడా. దానియేలు చూశాడు: “తీర్పు తీర్చుటకై గ్రంథములు తెరువబడెను” (దానియేలు 7:10). మృతులు “వారి క్రియల చొప్పున… తీర్పు పొందిరి” అని ప్రకటన చూసింది (ప్రకటన 20:12), మరియు దాని చివరి ధన్యత సరిగ్గా కొహెలెత్ వలె ధ్వనిస్తుంది: “జీవవృక్షమునకు హక్కుగలవారై, ఆయన ఆజ్ఞలను గైకొనువారు ధన్యులు” (ప్రకటన 22:14).

ఆరంభముకంటె అంతము మేలు

“ఒక కార్యము ఆరంభముకంటె దాని అంతము మేలు” (ప్రసంగి 7:8).

తోరా చివరి మాట యిస్రాయేల్ (ישראל), దాని చివరి అక్షరం లామెద్ (ל). కొన్ని క్షణాల్లో మనం బెరేషీత్ (בראשית) చదువుతాం, దాని మొదటి అక్షరం బేత్ (ב). అంతము మరియు ఆరంభము కలిసి לב, లేవ్ అవుతాయి: హృదయం.

ఇప్పుడే, గ్రంథపు చుట్ట చుట్టబడుతున్నప్పుడు, లామెద్ చదవబడింది, బేత్ రాబోతోంది. మనం ఆ రెండింటి మధ్య ఉన్న స్థలంలో, హృదయం మధ్యలో నిలబడి ఉన్నాం. అక్కడే హషేమ్ నిత్యత్వాన్ని ఉంచాడు, మరియు అక్కడే తన తోరాను వ్రాస్తానని వాగ్దానం చేశాడు: “నా ధర్మశాస్త్రమును వారి అంతరంగమందుంచి వారి హృదయముల మీద దానిని వ్రాసెదను” (యిర్మీయా 31:33).

సంతోషముగా నీ మార్గమున పొమ్ము

సూర్యుని క్రింద ఉన్నదంతా ఆవిరే. కానీ ఆరంభముకంటె అంతము మేలు. ఆదరణకర్త వస్తున్నాడు. ధూళి మేలుకొంటుంది. హషేమ్ సమస్తమును నూతనపరుస్తాడు, దుఃఖదినములు సమాప్తమవుతాయి, మరియు ఆయన సుక్కా మన మధ్య శాశ్వతంగా నిలుస్తుంది. ఆ ఎనిమిదవ దినాన, రాజు “నాతో ఉండండి” అంటాడు, మరియు ఇక ఎవరూ ఎన్నడూ వెళ్లిపోవలసిన అవసరం ఉండదు.

అప్పటి వరకు, సిమ్ఖత్ తోరా కొరకు కొహెలెత్ మనకు మరొక వచనాన్ని ఇస్తాడు: “నీవు పోయి సంతోషముగా నీ అన్నము తినుము, ఉల్లాసపు మనస్సుతో నీ ద్రాక్షారసము త్రాగుము; ఎలోహీమ్ నీ క్రియలను అంగీకరించియున్నాడు” (ప్రసంగి 9:7).

ఏడ్చుటకు ఒక కాలము, నాట్యమాడుటకు ఒక కాలము. ఈ ఉదయం మనం తోరాతో నాట్యమాడాం, మరియు రాబోయే లోకంలో మనం ఎన్నడూ ఆగకుండా నాట్యమాడుతాం.

గ్రంథపు చుట్ట సిద్ధంగా ఉంది. బెరేషీత్‌కు తిరిగి వెళ్దాం.

ఖగ్ సమేయాఖ్, మరియు షబ్బాత్ షలోమ్.