అప్పుడు ఉన్న లోకం

అప్పుడు ఉన్న లోకం

ఈరోజు మనం బెరేషీత్ పరాషాను చదువుతాము, “ఆదిలో” నుండి నోఆఖ్ వరకు. సృష్టి యొక్క ఆరు దినాలను మన జ్ఞానులు నిజమైన, అక్షరాలా దినాలుగా ఎలా చూశారో గత వారం మనం చర్చించాము. వచ్చే వారం, షబ్బత్ నోఆఖ్ నాడు, మనం జలప్రళయం గురించి నేర్చుకుంటాము. ఈరోజు మధ్యాహ్నం మిన్ఖా సమయంలో రాక్షస బల్లుల (డైనోసార్ల) గురించి మాట్లాడుకుంటాము. ఈ ఉదయం మనం వేరే ప్రశ్న అడుగుతున్నాము: మొట్టమొదట లోకం ఎలా ఉండేది? మనుషులు 900 సంవత్సరాలు ఎందుకు జీవించారు? నిజంగా మహాకాయులు ఉండేవారా? గుహ మనుషులు ఉండేవారా? హషేమ్ లోకాన్ని తిరిగి బాగుచేసినప్పుడు అది ఎలా ఉంటుంది?

అంత్యదినాలలో ఈ విషయాలు తెలుసుకోవడానికి ఇష్టపడని మనుషుల గురించి పేతురు ఇలా వ్రాశాడు:

“అంత్యదినాలలో అపహాసకులు వస్తారు… వారు ఇలా అంటారు: ‘ఆయన రాకడను గురించిన వాగ్దానం ఏమైంది? పితరులు నిద్రించినప్పటి నుండి, సృష్టి ఆరంభంలో ఉన్నట్టే అన్నీ కొనసాగుతున్నాయి.’ ఎలోహీమ్ వాక్యం ద్వారా ఆకాశాలు పూర్వకాలం నుండి ఉన్నాయని, భూమి నీళ్ళలో నుండి పైకి వచ్చి, నీళ్ళ మధ్యలో నిలిచి ఉందని వారు కావాలనే తెలుసుకోకుండా ఉంటారు” (2 పేతురు 3:3–5).

లోకం ఎప్పుడూ ఇప్పుడు ఉన్నట్టే ఉందని అపహాసకులు అనుకుంటారు. కానీ పేతురు ఆ తొలి లోకాన్ని “అప్పుడు ఉన్న లోకం” అని పిలుస్తాడు (3:6). అది మన లోకానికి చాలా భిన్నంగా ఉండేది. రండి, దానిని చూడడానికి వెళ్దాం.

ఆకాశాల పైన ఉన్న జలాలు

రెండవ దినాన, “ఎలోహీమ్ విశాలాన్ని చేసి, విశాలం కింద ఉన్న నీళ్ళను విశాలం పైన ఉన్న నీళ్ళ నుండి వేరుచేశాడు” (ఆదికాండము 1:7). కీర్తనకారుడు ఇప్పటికీ ఇలా పాడుతున్నాడు: “ఆకాశాల పైనున్న ఆకాశాల్లారా, ఆకాశాల పైన ఉన్న జలాల్లారా, ఆయనను స్తుతించండి” (కీర్తన 148:4).

ఈ విశాలం (ఆకాశ విశాలం) అంటే ఏమిటి? అది నేల కాదు: పక్షులు “ఆకాశ విశాలంలో” ఎగురుతాయి (ఆదికాండము 1:20). సూర్యుడు, చంద్రుడు, నక్షత్రాలు కూడా “ఆకాశ విశాలంలో” ఉంచబడ్డాయి (1:17). పౌలు “మూడవ ఆకాశానికి కొనిపోబడడం” గురించి మాట్లాడతాడు (2 కొరింథీయులకు 12:2): పక్షులు ఎగిరే ఆకాశం, నక్షత్రాలు ప్రకాశించే అంతరిక్షం, హషేమ్ నివసించే స్థలం. మన జ్ఞానులు ఇంకా ఎక్కువ లెక్కిస్తారు: రేష్ లాకీష్ ఒకదాని పైన ఒకటి ఉన్న ఏడు ఆకాశాల పేర్లు చెబుతాడు (ఖగీగా 12b). ఏది ఏమైనా, హీబ్రూ పదం షామయీమ్ ఎప్పుడూ బహువచనమే. ఒకటి కంటే ఎక్కువ ఆకాశాలు ఉన్నాయి.

మరి పైన ఉన్న జలాలు ఏమిటి? మన జ్ఞానులు కూడా దీని గురించి ఆలోచించారు. పైన ఉన్న జలాలు కేవలం హషేమ్ మాట వల్లనే తమ స్థానంలో వేలాడుతున్నాయని మిద్రాష్ చెబుతుంది (బెరెషిత్ రబ్బా 4:3). తల్ముద్ బెన్ జోమా అనే జ్ఞాని గురించి చెబుతుంది. పైన ఉన్న జలాలకు, కింద ఉన్న జలాలకు మధ్య ఉన్న స్థలం గురించి అతడు ఎంతగా ఆలోచనలో మునిగిపోయాడంటే, తన ఎదుట నిలబడి ఉన్న రబ్బీ యెహోషువను కూడా అతడు సరిగ్గా గమనించలేదు (ఖగీగా 15a).

చాలామంది సృష్టి బోధకులు “కప్పు సిద్ధాంతం” (canopy theory) అనే దానిని నమ్ముతారు. జలప్రళయానికి ముందు, మనం పీల్చే గాలికి చాలా పైన, నీటి ఆవిరి గానీ మంచు గానీ ఒక పొరలా భూమిని చుట్టి ఉండేదని వారు చెబుతారు. మొక్కలు పెంచే గాజు ఇంటి (greenhouse) గాజు పైకప్పులా, అది ఒక ధ్రువం నుండి మరో ధ్రువం వరకు భూమి అంతటినీ వెచ్చగా, పచ్చగా ఉంచి ఉండేది. అది గాలి పీడనాన్ని పెంచి ఉండేది, కాబట్టి ప్రతి శ్వాసలో ఎక్కువ ఆక్సిజన్ ఉండేది. సూర్యుని హానికరమైన కిరణాల నుండి అది మనుషులను, జంతువులను కాపాడి ఉండేది. “ఆకాశపు కిటికీలు తెరవబడినప్పుడు” (ఆదికాండము 7:11), ఆ కప్పు కిందికి పడిపోయింది, లోకం మళ్ళీ ఎప్పుడూ ముందులా లేదు. ఆ కథను వచ్చే వారం నోఆఖ్ పరాషాలో చూద్దాం.

షబ్బత్ బెరేషీత్ నాడు సాధారణంగా చదివే హఫ్తారా ఇలా మొదలవుతుంది: “ఆకాశాలను సృష్టించి వాటిని విశాలపరచినవాడు, భూమిని పరచినవాడు అయిన ఎలోహీమ్ హషేమ్ ఇలా అంటున్నాడు” (యెషయా 42:5). ఆయన జలాలను ఏ విధంగా అమర్చినా, ఆ పని చేసింది ఆయనే, ఒక ఉద్దేశంతోనే చేశాడు.

వారు 900 సంవత్సరాలు ఎందుకు జీవించారు?

ఆదికాండము 5వ అధ్యాయం చదవండి, ఆ సంఖ్యలు ఆశ్చర్యం కలిగిస్తాయి. ఆదాము 930 సంవత్సరాలు జీవించాడు. షేతు, 912. అందరికంటే ఎక్కువ కాలం జీవించిన మెతూషెలహు, 969. ఇవి నిజానికి సంవత్సరాలు కావు, నెలలు అని కొందరు అంటారు. కానీ హనోకు 65 సంవత్సరాల వయసులో తండ్రి అయ్యాడు (ఆదికాండము 5:21). అవి నెలలైతే, అప్పుడు అతని వయసు ఐదు సంవత్సరాలే!

నోఆఖ్ తర్వాత, ఆ సంఖ్యలు మెట్ల వరుసలా కిందికి దిగుతాయి. షేమ్ 600 సంవత్సరాలు జీవించాడు. అతని కుమారుడు అర్పక్షదు, 438. పెలెగు, 239. అవ్రాహాము, 175. మోషే, 120. దావీదు రాజు ఇలా వ్రాశాడు: “మా ఆయుష్కాలం డెబ్బై సంవత్సరాలు” (కీర్తన 90:10). ఏదో మారిపోయింది.

మన జ్ఞానులు రెండు జవాబులు ఇస్తారు.

ఆదాము, అతని పిల్లలు పరిశుద్ధుడైనవాని సొంత చేతిపని కాబట్టి, వారి శరీరాలు బలంగా ఉండేవి కాబట్టి, వారు చాలాకాలం జీవించారని రంబాన్ చెబుతాడు. జలప్రళయం తర్వాత లోకంలోని గాలి చెడిపోయిందని, ఆయుష్షులు అంతకంతకూ తగ్గిపోయాయని ఆయన అంటాడు (ఆదికాండము 5:4 పై రంబాన్).

రంబామ్ వేరే విషయం చెబుతాడు. తోరాలో పేర్లు చెప్పబడిన కొద్దిమంది మాత్రమే అంతకాలం జీవించారు, వారి ప్రత్యేకమైన జీవన విధానం, ఆహారం వల్ల గానీ, ఒక అద్భుతం వల్ల గానీ (కలవరపడినవారికి మార్గదర్శి 2:47).

ఈ రెండూ నిజం కావచ్చు. మొదటి మనుషులు పరిపూర్ణంగా చేయబడ్డారు, వారు ఒక మంచి లోకంలో జీవించారు. ఏది ఏమైనా, ఈ ఇద్దరు గొప్ప జ్ఞానులూ ఆదికాండములోని మనుషుల వయసులు అక్షరాలా నిజమని నమ్మారు. పాపం వ్యాపించి, లోకం దెబ్బతిన్నకొద్దీ, జీవితకాలం తగ్గిపోయింది. హషేమ్ ఒక హద్దు పెట్టాడు: “అతని దినాలు నూట ఇరవై సంవత్సరాలు” (ఆదికాండము 6:3).

తొలి లోకం వేరుగా ఉండేదని విజ్ఞానశాస్త్రం మనకు కొన్ని ఆసక్తికరమైన సూచనలు ఇస్తుంది. శిలాజాలను (fossils) వెదికేవారు 60 సెంటీమీటర్లకు పైగా వెడల్పున్న రెక్కలు గల తూనీగలను తవ్వి తీశారు, అంటే ఒక సముద్రపు పక్షి (seagull) రెక్కలంత వెడల్పు. ఈరోజు బ్రతికి ఉన్న అతి పెద్ద తూనీగల రెక్కలు కేవలం సుమారు 15 నుండి 18 సెంటీమీటర్ల వెడల్పు మాత్రమే ఉంటాయి. ఎదిగిన మనిషి కంటే పొడవైన మహాకాయ రోకలిబండ పురుగులు (millipedes), మీ చేయి అంత పొడవున్న తేళ్ళు కూడా శిలాజాలలో కనిపిస్తాయి.

ఈరోజు కీటకాలు అంత పెద్దగా ఎందుకు పెరగలేవు? అవి శ్వాస తీసుకునే విధానమే దానికి కారణం. కీటకాలకు ఊపిరితిత్తులు ఉండవు. వాటి శరీరం పక్కల వెంబడి ఉన్న చిన్న రంధ్రాల ద్వారా గాలి లోపలికి వెళ్ళి, చిన్న చిన్న గొట్టాల ద్వారా వాటి శరీరం లోపలికి లోతుగా ప్రయాణిస్తుంది. చిన్న కీటకంలో, గాలి ఎక్కువ దూరం వెళ్ళనక్కర్లేదు. మహాకాయ కీటకంలో, ఆ గొట్టాలు ఎంత పొడవుగా ఉంటాయంటే, దాని శరీరం లోపలి భాగానికి సరిపడా ఆక్సిజన్ చేరలేదు. కాబట్టి ఈనాటి గాలిలో, 60 సెంటీమీటర్ల తూనీగ ఊపిరాడక చనిపోతుంది.

ఈ మహాకాయ జీవులు బ్రతకగలిగిన ఏకైక మార్గం, ఒకప్పుడు గాలిలో ఇప్పటికంటే చాలా ఎక్కువ ఆక్సిజన్ ఉండడమే అని చాలామంది శాస్త్రవేత్తలు అనుకుంటారు. శాస్త్రవేత్తలు ఈ ఆలోచనను పరీక్షించి కూడా చూశారు. అదనపు ఆక్సిజన్ ఉన్న గాలిలో తూనీగలను, ఇతర కీటకాలను పెంచినప్పుడు, ఆ కీటకాలు మామూలు కంటే పెద్దగా పెరిగాయి. 1987లో, ఇద్దరు శాస్త్రవేత్తలు ఒక విషయం తెలియజేశారు: ప్రాచీన అంబర్‌లో, అంటే గట్టిపడిన చెట్టు జిగురులో, చిక్కుకున్న చిన్న గాలి బుడగలలో సుమారు 30 శాతం ఆక్సిజన్ ఉంది. ఈరోజు మనం పీల్చే గాలిలో కేవలం 21 శాతం మాత్రమే ఉంది. అప్పుడు ఉన్న లోకం, ప్రతి శ్వాస ఇంకా సమృద్ధిగా ఉండే లోకం అయి ఉండవచ్చు.

ఎక్కువ పీడనం కింద ఉన్న సమృద్ధిగల గాలి కేవలం పెరుగుదలకు మాత్రమే సహాయపడదు. అది స్వస్థత కూడా ఇస్తుంది. సాధారణంగా, ఆక్సిజన్ మన ఎర్ర రక్త కణాల మీద ఎక్కి మన శరీరమంతా ప్రయాణిస్తుంది. కానీ మీరు ఎక్కువ పీడనం కింద స్వచ్ఛమైన ఆక్సిజన్ పీల్చినప్పుడు, ఆక్సిజన్ మీ రక్తంలోని ద్రవ భాగమైన ప్లాస్మాలో కూడా నేరుగా కరిగిపోతుంది. అప్పుడు అది ఎర్ర రక్త కణాలు సులభంగా చేరలేని చోట్లకు, అంటే దెబ్బతిన్న లేదా వాచిన కణజాలానికి, చేరగలుగుతుంది. వైద్యులు దీనిని హైపర్‌బేరిక్ గదులలో (hyperbaric chambers) వాడతారు. అవి చిన్న జలాంతర్గాముల లాగా గానీ గాజు గొట్టాల లాగా గానీ కనిపిస్తాయి. రోగి లోపల పడుకుని, మామూలు గాలి పీడనానికి రెండు లేదా మూడు రెట్లు ఎక్కువ పీడనంలో స్వచ్ఛమైన ఆక్సిజన్ పీలుస్తాడు. కాలిన గాయాలు, మానని లోతైన గాయాలు, నలిగిపోయిన కాళ్ళు చేతులు, కొన్ని రకాల ఇన్ఫెక్షన్లు నయం చేయడానికి ఆసుపత్రులు ఈ గదులను వాడతాయి. గాయపడిన ఆటగాళ్ళు త్వరగా కోలుకోవడానికి కొన్ని వృత్తిపరమైన క్రీడా జట్లు కూడా వీటిని వాడతాయి.

అత్యంత ప్రసిద్ధమైన సంఘటనలలో ఒకటి 1987 అక్టోబరులో జరిగింది. పద్దెనిమిది నెలల జెస్సికా మెక్‌క్లూర్, టెక్సాస్‌లోని మిడ్‌లాండ్‌లో తన అత్త ఇంటి పెరట్లో ఆడుకుంటూ, వదిలేసిన ఒక బావిలో పడిపోయింది. దాని నోరు కేవలం 20 సెంటీమీటర్ల వెడల్పు ఉంది, ఆమె సుమారు 7 మీటర్ల లోతుకు జారిపోయి ఇరుక్కుపోయింది. ఆమెను చేరడానికి రక్షకులు బావి పక్కన గట్టి రాతి గుండా ఒక సొరంగం తవ్వుతుంటే, 58 గంటల పాటు ప్రపంచమంతా టెలివిజన్‌లో చూసింది. చివరికి వారు ఆమెను బయటికి తీసినప్పుడు, ఆ సమయమంతా ఆమె ఒక కాలు ఆమె తల పైకి మెలితిరిగి ఉంది. ఆమె పాదానికి ఎంతసేపు రక్తం అందలేదంటే, దానిని కోసి తీసేయవలసి వస్తుందని వైద్యులు భయపడ్డారు. కానీ దానికి బదులు, వారు ఆమెను హైపర్‌బేరిక్ గదిలో ఉంచి, పీడనం కింద స్వచ్ఛమైన ఆక్సిజన్ పీల్చేలా చికిత్స చేశారు. ఆమె పాదం కాపాడబడింది, ఆమె కేవలం ఒక కాలి వేలును మాత్రమే కోల్పోయింది.

కొన్ని గంటల పాటు పీల్చిన సమృద్ధిగల, పీడనం గల గాలి ఒక చిన్న పాపకు అంత మేలు చేయగలిగితే, ప్రతి శ్వాస అలాగే ఉండే లోకాన్ని ఊహించుకోండి, ప్రతి రోజూ, శతాబ్దాల పాటు. “హషేమ్ ఎలోహీమ్ నేల మట్టితో మనిషిని రూపించి, అతని ముక్కులో జీవశ్వాసను ఊదాడు” (ఆదికాండము 2:7). అప్పుడు ఉన్న లోకంలో, ఆ జీవశ్వాస ఈరోజు మనకు తెలిసిన దేనికంటే ఇంకా నిండుగా ఉండి ఉండవచ్చు.

పైన ఉన్న జలాలు సూర్యుని హానికరమైన కిరణాల నుండి మనుషులను కాపాడాయని కూడా చాలామంది సృష్టి బోధకులు నమ్ముతారు. ఈరోజు సూర్యుని అతినీలలోహిత కిరణాలు (ultraviolet rays) ప్రతిరోజూ మన చర్మాన్ని దెబ్బతీస్తాయి, చాలా సంవత్సరాల తర్వాత మనం దానిని ముడతలలో, వయసు మచ్చలలో చూస్తాము. పైన ఒక కవచం ఉంటే, శరీరాలు శతాబ్దాల పాటు నిలిచి ఉండడానికి అది సహాయపడి ఉండేది.

అనుకూలమైన పరిస్థితులు జీవులను అద్భుతంగా పెంచుతాయి. జపాన్‌లో జరిగిన 1985 వరల్డ్ ఎక్స్‌పోలో (ప్రపంచ ప్రదర్శన), సరైన పోషకాలతో, శ్రద్ధతో పెంచిన ఒక్క టమాటా మొక్క, ఒక టమాటా చెట్టు అయి, 13,000 కంటే ఎక్కువ టమాటాలు కాసింది. అనుకూలమైన పరిస్థితులలో ఉన్న లోకమంతటినీ ఊహించుకోండి. సమృద్ధిగల గాలి, పైన ఒక కవచం, పరిపూర్ణమైన ఆహారం ఉన్న లోకం, ఇంకా ఆరోగ్యమైన లోకంగా, ఇంకా ఎక్కువ ఆయుష్షులు ఉన్న లోకంగా ఉండేది.

భూమి మీద మహాకాయులు ఉండేవారు

“ఆ దినాలలో భూమి మీద మహాకాయులు [నెఫిలీమ్] ఉండేవారు” (ఆదికాండము 6:4). తర్వాత వేగులవారు కనానులో మహాకాయులను చూసి, తాము మిడతల్లా ఉన్నామని అనుకున్నారు (సంఖ్యాకాండము 13:33). బాషాను రాజైన ఓగు తొమ్మిది మూరల పొడవున్న మంచం మీద పడుకునేవాడు, అంటే నాలుగు మీటర్లకు పైగా (ద్వితీయోపదేశకాండము 3:11). గొల్యాతు ఎత్తు “ఆరు మూరల జానెడు” (1 సమూయేలు 17:4), అంటే 2.7 మీటర్లకు పైగా. ఓగు జలప్రళయానికి ముందు నుండి బ్రతికి బయటపడినవాడని కూడా మన జ్ఞానులు బోధిస్తారు (నిద్దా 61a; జెవాఖీమ్ 113b).

ఆధునిక కాలంలో కూడా, మనుషులు మహాకాయుల పరిమాణానికి పెరిగారు. 1940లో చనిపోయిన ఇల్లినాయిస్‌కు చెందిన రాబర్ట్ వాడ్లో 2.72 మీటర్ల ఎత్తు ఉండేవాడు, అమెరికా కొలతలో 37వ సైజు బూట్లు వేసుకునేవాడు. గొల్యాతు అతని కంటే కొంచెమే ఎత్తు. మాక్సిమినస్ చక్రవర్తి సుమారు 2.6 మీటర్ల ఎత్తు ఉండేవాడని రోమా చరిత్రకారులు వ్రాశారు.

చాలాకాలం క్రితం జీవించిన ఇంకా చాలా పెద్ద మనుషుల గురించి కూడా అనేక నివేదికలు ఉన్నాయి. 1800లలో, 1900ల ప్రారంభంలో వార్తాపత్రికలు ఇలా నివేదించాయి: ఇండియానాలోని బ్రూయర్స్‌విల్‌లో సుమారు 2.95 మీటర్ల పొడవున్న ఒక అస్థిపంజరం దొరికింది; నెవాడాలో, హంబోల్ట్ సరస్సు దగ్గర 2.7 నుండి 3 మీటర్ల పొడవున్న అస్థిపంజరాలు; ఇండియానాలోని వాకర్టన్‌లో రాగి కవచం ధరించిన, 2.4 నుండి 2.7 మీటర్ల పొడవున్న ఎనిమిది అస్థిపంజరాలు; కాలిఫోర్నియాలోని లోంపోక్‌లో, అరిజోనాలోని టూసాన్ దగ్గర సుమారు 3.7 మీటర్ల పొడవున్నాయని చెప్పబడిన అస్థిపంజరాలు. టర్కీలోని అరారాతు పర్వతం దగ్గర ఒక మహాకాయ మానవ బొటనవేలి ఎముక దొరికినట్టు నివేదించబడింది. మనిషి చిన్నగా మొదలై పెద్దగా ఎదిగాడు అనే ఆలోచనకు సరిపోవు కాబట్టి, మ్యూజియంలు అలాంటి వాటిని నిశ్శబ్దంగా పక్కన పెట్టేశాయని కొందరు నమ్ముతారు. బైబిల్ దానికి వ్యతిరేకమైనది బోధిస్తుంది: మనిషి పెద్దగా, బలంగా మొదలయ్యాడు, అప్పటి నుండి చిన్నగా, బలహీనంగా అయ్యాడు.

ఎన్నో జంతువులు కూడా ఒకప్పుడు ఈనాటి కంటే చాలా పెద్దవిగా ఉండేవని శిలాజాలు చూపిస్తాయి:

• ఆర్థ్రోప్లూరా అనే రోకలిబండ పురుగు లాంటి జీవి, 2.4 మీటర్లకు పైగా పొడవు

• ఒహాయోలో, విస్కాన్సిన్‌లో దొరికిన, 2.1 మీటర్ల వరకు పొడవున్న మహాకాయ బీవర్లు (beavers)

• “ఐరిష్ ఎల్క్”, 3.6 మీటర్ల వెడల్పున్న కొమ్ములు గల ఒక జింక

• కొన నుండి కొన వరకు 2.1 మీటర్ల కొమ్ములు గల అడవి దున్నలు (bison)

• ఆస్ట్రేలియాలో ఖడ్గమృగం అంత పెద్ద, వోంబాట్ (wombat) లాంటి ఒక జంతువు, 1.8 మీటర్లకు పైగా ఎత్తున్న కంగారూలు

• ఆస్ట్రేలియాలో సుమారు 3 మీటర్ల ఎత్తున్న, సుమారు 450 కిలోల బరువున్న, ఎగరలేని ఒక పక్షి

• మెగాలోడాన్, బహుశా 15 నుండి 18 మీటర్ల పొడవున్న ఒక సొరచేప, దాని పళ్ళు మీ చేయి అంత పెద్దవి

• ఆర్కెలాన్, 4.5 మీటర్ల పొడవున్న ఒక సముద్రపు తాబేలు

• ఏనుగులంత పెద్దవైన, నేల మీద తిరిగే స్లోత్‌లు (ground sloths)

సరీసృపాలు బ్రతికి ఉన్నంతకాలం పెరుగుతూనే ఉంటాయి. ఒక బల్లి శతాబ్దాల పాటు బ్రతికితే అది ఎంత పెద్దది అవుతుందో ఊహించుకోండి! జంతువులు, మనుషులు ఎక్కువకాలం బ్రతికి, మంచి ఆహారం తిని, సమృద్ధిగల గాలి పీల్చినప్పుడు, వారు పెద్దగా పెరగడంలో ఆశ్చర్యం లేదు.

గుహ మనుషులు ఉండేవారా?

మనిషి హషేమ్ స్వరూపంలో చేయబడ్డాడని తోరా చెబుతుంది (ఆదికాండము 1:27). పాఠ్యపుస్తకాలు తరచుగా, నెమ్మదిగా నిటారుగా నిలబడుతున్న కోతి-మనుషుల వరుసను చూపించాయి. కానీ ఆ “తప్పిపోయిన లంకెల” (missing links) చరిత్ర అంత మంచిది కాదు.

• పిల్ట్‌డౌన్ మనిషి 1912లో ఇంగ్లాండులో ప్రకటించబడ్డాడు, నలభై సంవత్సరాల పాటు బోధించబడ్డాడు. 1953లో అది ఒక మోసమని బయటపడింది: ఒక మానవ పుర్రె, ఒక కోతి దవడ, పాతవిగా కనిపించేలా అరగదీసి, రంగు పూయబడినవి.

• నెబ్రాస్కా మనిషి 1922లో దొరికిన ఒకే ఒక్క పంటి నుండి ఒక కుటుంబమంతటిగా చిత్రించబడ్డాడు. కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, ఆ పన్ను ఒక అడవి పందిదని తేలింది.

• నియాండర్తల్ మనుషులు (Neanderthals) ఒకప్పుడు వంగిపోయిన, వెంట్రుకలతో నిండిన క్రూర జీవులుగా చిత్రించబడ్డారు. వారికి ఆ రూపం ఇచ్చిన ప్రసిద్ధ అస్థిపంజరం, తీవ్రమైన కీళ్ళవాతం (arthritis) ఉన్న ఒక ముసలి మనిషిదని తేలింది. సగటున, నియాండర్తల్ మనుషుల మెదళ్ళు మన మెదళ్ళ కంటే పెద్దవి. వారు తమ మృతులను పాతిపెట్టారని, పనిముట్లు, నగలు చేశారని, ఇతర మనుషులతో పిల్లలను కూడా కన్నారని ఈరోజు శాస్త్రవేత్తలు అంగీకరిస్తారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, సృష్టిని నమ్మేవారు మొదటి నుండి చెబుతున్నట్టే, వారు మనుషులే. (ఒక సరదా విషయం: వారు మొదట దొరికిన జర్మనీలోని నియాండర్ లోయకు, “సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభువును స్తుతించండి” (“Praise to the Lord, the Almighty”) అనే కీర్తన వ్రాసిన యోఆఖీమ్ నియాండర్ పేరు పెట్టబడింది.) డాక్టర్ జాక్ కుఓజో అనే దంత వైద్యుడు (orthodontist) వారి పుర్రెలను పరిశోధించాడు. ముఖపు ఎముకలు జీవితమంతా పెరుగుతూనే ఉంటాయి కాబట్టి, వారి కనుబొమల పైన ఉన్న బరువైన ఎముక చాలా ఎక్కువకాలం జీవించడం వల్ల వచ్చిందని అతడు సూచించాడు. నోఆఖ్ తర్వాతి తరాలలో శతాబ్దాల పాటు జీవించిన మనుషులు సరిగ్గా అలాగే కనిపిస్తారు.

• జావా మనిషి 1891లో ఒక డచ్ వైద్యుని ద్వారా ప్రకటించబడ్డాడు. ఆ వైద్యుడు ఎలాగైనా ఒక తప్పిపోయిన లంకెను కనుగొనాలనే పట్టుదలతో ఇండోనేషియాకు వెళ్ళాడు. అతనికి ఒక పుర్రె పైభాగం, ఒక తొడ ఎముక, కొన్ని పళ్ళు దొరికాయి, అవన్నీ ఒకే స్థలం నుండి వచ్చినవి కావు. జావాలో వేరేచోట సాధారణ మానవ పుర్రెలు కూడా తనకు దొరికాయని అతడు చాలా సంవత్సరాల వరకు లోకానికి చెప్పలేదు.

• లేటోలి అడుగుజాడలు టాంజానియాలో ఉన్నాయి. వాటి వయసు 35 లక్షల సంవత్సరాలకు పైగా అని శాస్త్రవేత్తలు నిర్ణయించారు, అయినా అవి చెప్పులు లేకుండా నడిచే మనుషుల అడుగుజాడల లాగానే సరిగ్గా కనిపిస్తాయి. అవి అంత పాతవని అనుకోకపోతే, వాటిని ఒక మనిషే వేశాడని అందరూ అంటారని, వాటిని పరిశోధించిన ఒక శాస్త్రవేత్త చెప్పాడు. బహుశా నిజంగా ఒక మనిషే వేశాడేమో.

గుహలలో నివసించిన మనుషులు ఎప్పుడూ ఉన్నారు; దావీదు కూడా ఒక గుహలో దాక్కున్నాడు (1 సమూయేలు 22:1). బాబెలు గోపురం దగ్గర జనాలు చెదరిపోయిన తర్వాత (ఆదికాండము 11:8–9), చాలా కుటుంబాలు సాధారణ రాతి పనిముట్లతో మళ్ళీ మొదటి నుండి జీవితం మొదలుపెట్టవలసి వచ్చింది. దానివల్ల వారు సగం కోతులు అయిపోరు. దానివల్ల వారు కొత్త దారులు వేసిన మార్గదర్శకులు అవుతారు.

తిరిగి స్థాపించబడే పరదైసు

తోటలో, హషేమ్ మనుషులకు, జంతువులకు మొక్కలను ఆహారంగా ఇచ్చాడు: “భూమి మీద ఉన్న ప్రతి జంతువుకు… పచ్చని ప్రతి మొక్కను ఆహారంగా ఇచ్చాను” (ఆదికాండము 1:30). ఏ జంతువూ మరో జంతువును వేటాడలేదు. నోఆఖ్ తర్వాత మాత్రమే హషేమ్ ఇలా అన్నాడు: “బ్రతికి కదిలే ప్రతి ప్రాణి మీకు ఆహారం అవుతుంది” (ఆదికాండము 9:3), అప్పుడే ఆయన ఇలా కూడా అన్నాడు: “మీ భయం, మీ బెదురు భూమి మీద ఉన్న ప్రతి జంతువు మీద ఉంటుంది” (9:2). దానికి ముందు, జంతువులు భయపడడానికి ఏ కారణమూ లేదు.

కానీ పదునైన పళ్ళు ఒక జంతువు మాంసం తినడానికే చేయబడిందని రుజువు చేయవా? అస్సలు చేయవు. పండ్లు తినే గబ్బిలాలకు పదునైన పళ్ళు ఉన్నాయి, అయినా అవి పండ్లు తింటాయి. మహాకాయ పాండాకు మాంసాహారి పళ్ళు ఉన్నాయి, అయినా అది వెదురు తింటుంది. గొరిల్లాలకు పెద్ద కోరలు ఉన్నాయి, అయినా అవి మొక్కలు తింటాయి. తోరా జీవం గురించి మాట్లాడినప్పుడు, నెఫెష్ ఖయా, “జీవాత్మ” ఉన్న ప్రాణుల గురించి మాట్లాడుతుంది (ఆదికాండము 1:30). మొక్కలు ఆహారంగా ఇవ్వబడ్డాయి; అవి “జీవాత్మలు” కావు. కాబట్టి తోటలో, ఒక ప్రాణి తినడానికి జీవాత్మ ఉన్న ఏదీ చనిపోవలసిన అవసరం లేదు.

చార్లెస్ డార్విన్ ఈ విషయంతో సతమతమయ్యాడు. ఒక మంచి ఎలోహీమ్ లోకాన్ని ఇలా చేసి ఉంటాడని నమ్మలేనంతగా, “లోకంలో చాలా ఎక్కువ దుఃఖం” ఉన్నట్టు తనకు అనిపిస్తోందని అతడు వ్రాశాడు. కానీ హషేమ్ లోకాన్ని అలా చేయలేదు. ఆయన “చాలా మంచిగా” ఉన్న లోకాన్ని చేశాడు (ఆదికాండము 1:31), మనిషి దానిని పాడుచేశాడు. ముళ్ళు పాపం తర్వాతే వచ్చాయి: “అది నీకు ముళ్ళను, గచ్చపొదలను మొలిపిస్తుంది” (3:18). మీరు నుజ్జునుజ్జయిన ఒక మినీవ్యాన్‌ను చూస్తే, నుజ్జునుజ్జయిన మినీవ్యాన్‌ను తయారుచేసినందుకు మీరు కర్మాగారాన్ని నిందించరు. అది కర్మాగారం నుండి పరిపూర్ణంగానే బయటికి వచ్చింది. తర్వాత అది పాడైపోయింది. సృష్టి అంతా ఇప్పటి వరకు “కలిసి మూలుగుతూ, ప్రసవవేదన పడుతోంది” అని పౌలు చెబుతాడు (రోమీయులకు 8:22). అది బాగుచేయబడడానికి ఎదురుచూస్తోంది.

అది తప్పకుండా బాగుచేయబడుతుంది. పోయినదానిని హషేమ్ తిరిగి తెస్తాడని ప్రవక్తలు వాగ్దానం చేస్తారు:

“ఇక అక్కడ కొద్ది దినాలే బ్రతికే పసిబిడ్డ గానీ, తన దినాలు నిండని ముసలివాడు గానీ ఉండడు; బాలుడు నూరు సంవత్సరాల వయసులో చనిపోతాడు… తోడేలు, గొర్రెపిల్ల కలిసి మేస్తాయి, సింహం ఎద్దులా గడ్డి తింటుంది” (యెషయా 65:20, 25).

దీర్ఘాయుష్షు తిరిగి వస్తుంది. జంతువులు మళ్ళీ మొక్కలు తినడం మొదలుపెడతాయి. క్రొత్త యెరూషలేములో, ఆదాము పోగొట్టుకున్న జీవవృక్షం మళ్ళీ నిలబడుతుంది: “ఆ వృక్షపు ఆకులు జనాలను స్వస్థపరచడానికి ఉన్నాయి” (ప్రకటన 22:2).

ఐదవ దినపు గొప్ప జీవులకు కూడా ఆ భవిష్యత్తులో స్థానం ఉంది. “ఎలోహీమ్ గొప్ప తిమింగలాలను [తన్నీనీమ్] సృష్టించాడు” (ఆదికాండము 1:21). అవి ఏమిటో రాషీ మనకు చెబుతాడు:

“గొప్ప సముద్ర జీవులు”: ఇది లివ్యాతాను, దాని జత. ఆయన వాటిని మగ, ఆడగా సృష్టించాడు, తర్వాత ఆడదానిని చంపి, రాబోయే లోకంలో నీతిమంతుల కోసం దానిని ఉప్పు వేసి దాచి ఉంచాడు. (ఆదికాండము 1:21 పై రాషీ, బావా బత్రా 74b నుండి)

రాబోయే లోకంలో, హషేమ్ లివ్యాతాను చర్మంతో నీతిమంతుల కోసం ఒక సుక్కా చేస్తాడని తల్ముద్ చెబుతుంది (బావా బత్రా 75a). అందుకే, మనం చివరిసారిగా సుక్కా నుండి బయటికి వెళ్ళేటప్పుడు, చాలామంది ఈ ప్రార్థన చేస్తారు:

మా ఎలోహీమ్ అయిన హషేమ్, నేను ఈ మిట్జ్వాను నెరవేర్చి ఈ సుక్కాలో నివసించినట్టే, వచ్చే సంవత్సరం లివ్యాతాను చర్మంతో చేసిన సుక్కాలో నివసించే యోగ్యత నాకు కలగడం నీ చిత్తమగుగాక.

సృష్టి యొక్క ఐదవ దినాన చేయబడిన ఆ గొప్ప జీవి రాబోయే లోకపు సుక్కా అవుతుంది. ఆది, అంతం మళ్ళీ కలుస్తాయి.

కానీ రాబోయే లోకం ఏదెను కంటే కూడా ఇంకా గొప్పగా ఉంటుంది. మన జ్ఞానులు ఇలా అంటారు:

ప్రవక్తలందరూ మెస్సీయ దినాల గురించి మాత్రమే ప్రవచించారు. కానీ రాబోయే లోకం గురించి, “ఎలోహీమ్, నీవు తప్ప, నీ కోసం ఎదురుచూసేవాని కోసం నీవు సిద్ధపరచినదానిని ఏ కన్నూ చూడలేదు” (యెషయా 64:4). (బెరాఖోత్ 34b)

పౌలు అదే వచనాన్ని ఉదహరిస్తాడు: “ఎలోహీమ్ తనను ప్రేమించేవారి కోసం సిద్ధపరచినవాటిని కన్ను చూడలేదు, చెవి వినలేదు, అవి మనిషి హృదయంలోకి ప్రవేశించలేదు” (1 కొరింథీయులకు 2:9).

దీని గురించి ఆలోచించండి. ఉన్న వెలుగు అంతటిలో మన కళ్ళు కేవలం ఒక చిన్న ముక్కను మాత్రమే చూడగలవు. మనం రేడియో తరంగాలను, మైక్రోవేవ్‌లను, పరారుణ కిరణాలను (infrared), అతినీలలోహిత కిరణాలను చూడలేము. రాబోయే లోకంలో, హషేమ్ వాటన్నిటినీ చూడడానికి మన కళ్ళు తెరిస్తే ఎలా ఉంటుంది? మనం ఎప్పుడూ ఊహించని ఏ రంగులను చూస్తామో? మనం రంగులను వినగలిగితే, సంగీతాన్ని చూడగలిగితే ఎలా ఉంటుంది? తోటలో ఆదాము ఏమి చూసినా, మనం అంతకంటే ఎక్కువ చూస్తాము.

దానిని ఒక కంప్యూటర్‌తో పోల్చి ఆలోచించండి. పాత, నెమ్మదైన కంప్యూటర్ నుండి కొత్తదానికి మారినప్పుడు, అవే ప్రోగ్రాములు నడుస్తాయి, కానీ ఇంకా వేగంగా, రంగులతో. ఈ లోకపు దృశ్యాలను, శబ్దాలను, రుచులను మీరు ఆనందిస్తుంటే, రాబోయే లోకం వచ్చేవరకు ఆగండి. మనం ఒక పెద్ద “సిస్టమ్ అప్‌గ్రేడ్” వైపు వెళ్తున్నాము. పౌలు “పరదైసులోకి కొనిపోబడి, మనిషి పలకకూడని, చెప్పలేని మాటలు విన్నాడు” (2 కొరింథీయులకు 12:4). ఆ తర్వాత అతడు, “వెళ్ళిపోయి మెస్సీయతో ఉండాలనే కోరిక నాకు ఉంది; అది ఎంతో మేలు” అని వ్రాశాడు (ఫిలిప్పీయులకు 1:23).

అన్యజనులకు వెలుగు

ఈ షబ్బత్ రోష్ ఖోదేష్ ఖెష్వాన్‌కు ముందు రోజున వస్తుంది. కాబట్టి బెరేషీత్ కోసం సాధారణంగా చదివే హఫ్తారాకు బదులుగా, కొత్త చంద్రుని ముందు రోజు కోసం ఉన్న ప్రత్యేక హఫ్తారాను మనం చదువుతాము: “రేపు కొత్త చంద్రుని దినం” (1 సమూయేలు 20:18). కొత్త చంద్రుడు లేకపోతే, మనం యెషయాలో ఇంకా ముందుకు చదివేవారము: “హషేమ్ అనే నేను నీతితో నిన్ను పిలిచాను, నీ చేయి పట్టుకుని, నిన్ను కాపాడి, ప్రజల కోసం ఒక నిబంధనగా, అన్యజనులకు వెలుగుగా నిన్ను నియమిస్తాను; గుడ్డివారి కళ్ళు తెరవడానికి” (యెషయా 42:6–7).

కొత్త చంద్రుడే తిరిగి బాగుచేయబడడానికి ఒక చిత్రం. ప్రతి నెల చంద్రుడు చీకటి అవుతాడు, తర్వాత మళ్ళీ కొత్తగా అవుతాడు. ఒకరోజు ఇలా జరుగుతుందని యెషయా వాగ్దానం చేస్తాడు: “హషేమ్ తన ప్రజల గాయాన్ని కట్టే దినాన, చంద్రుని వెలుగు సూర్యుని వెలుగు వలె ఉంటుంది, సూర్యుని వెలుగు ఏడు దినాల వెలుగు వలె ఏడు రెట్లు ఉంటుంది” (యెషయా 30:26).

అప్పుడు ఉన్న లోకంలో మహాకాయులు, సుదీర్ఘ ఆయుష్షులు, ఒక తోట ఉండేవి. ఇప్పుడు ఉన్న లోకంలో ముళ్ళు, రోగాలు, మరణం ఉన్నాయి. కానీ రాబోయే లోకం ఆ రెండిటికంటే మంచిగా ఉంటుంది. “వెలుగు కలుగుగాక” అని పలికిన అదే హషేమ్, గుడ్డి కళ్ళను తెరిచి, అన్నిటినీ క్రొత్తవిగా చేస్తాడు.

కాబట్టి లోకం ఎలా మొదలైందో, ఎలా ముగుస్తుందో మరచిపోయే అపహాసకులుగా మనం ఉండకూడదు. మనం ఎక్కడ నుండి వచ్చామో, ఎక్కడికి వెళ్తున్నామో గుర్తుంచుకునే ప్రజలుగా, రాబోయే లోకపు పౌరులుగా ఈరోజు జీవించే ప్రజలుగా ఉందాం.

షబ్బత్ షాలోమ్.